lunes, 25 de enero de 2010
Aquí é donde vou durmir
Esta vai a ser a miña cama, está a medio facer, o que detrás é o meu avó e está facendoa con todo o cariño do mundo, porque sabe que teño que pasar moitas horas nela.
Ademáis vai a ser supercómoda porque as miñas avoas están facendo as sabanas e máis o cacharro ese que sirve para que non pete contra a madeira. Mamá chámalle chichonera, o meu pai, chamalle protector. Eu polo de agora non lle chamo de ningunha forma, xa veremos quen ten razón.
viernes, 15 de enero de 2010
sábado, 9 de enero de 2010
A miña nai descansando

Aquí está miña nai, chámase Yolanda, aínda que tamén lle podedes chamar Yoli, está descansando, e o que saca a foto é meu pai.
Teño 33 semanas e según oigo o que falan os dous, si se me ocurre sair, xa podería crecer sin problemas, pero eu estou pensando que fai moito frío por esas terras de Narón, e vou a esperar un pouquiño xa que aquí estou moi ben, teño calefacción centralizada, alimentación contínua e ademáis podo estirarme todo o que queira porque como a eles lles fai gracia, pois están todo o día dándome caricias.Saudos a todos e espero poder vervos pronto.
As miñas primeiras foto
Esta si que é a miña primeira foto, bueno en realidade con esta foto é coa que meus pais souberon que efectivamente eu xa andaba por ahí.
A partir de esta foto xa teño outras nas que aparezo acompañada dos meus pais, están que non poden en sí de alegría, porque agora eu xa escoito o que dicen, eles pensan que non entendo o que dicen, si que entendo, o que pasa é que como aínda non sei falar, somentes escoito.

Aquí xa se me recoñece bastante ben, teño tres meses e xa se ve que estou desexando sair.
Eu non os vin porque aínda non tiña ollos pero a cara que puxeron tivo que ser para retratar.
A partir de esta foto xa teño outras nas que aparezo acompañada dos meus pais, están que non poden en sí de alegría, porque agora eu xa escoito o que dicen, eles pensan que non entendo o que dicen, si que entendo, o que pasa é que como aínda non sei falar, somentes escoito.Estas son outras fotos que me foron sacando.
Con tres meses mirade que cara de felicidade, ten a miña nai.

Aquí xa se me recoñece bastante ben, teño tres meses e xa se ve que estou desexando sair.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



